Bediüzzaman Said Nursî'nin Ebced Tevafukları: Allah'ın Nurunu Tamamlaması ve Ahir Zaman İşaretleri

Bediüzzaman Said Nursî Hazretleri'nin ilgili eserlerinde (özellikle Şualar'da) bahsedilen Tevbe Sûresi 32. âyetindeki *نُورَ اللَّهِ* (Nûrallah) ifadesinin ebced hesabı şu şekildedir:

- *نُورَ اللَّهِ* kelimelerinin Arapça harfleri: ن (nun) + و (vav) + ر (re) + ا (elif) + ل (lam) + ل (lam, şeddeli) + ه (he).

Standart ebced değerleri:
- ن = 50
- و = 6
- ر = 200
- ا = 1
- ل = 30
- ل = 30 (şeddeli lam normalde tek lam olarak 30 kabul edilir)
- ه = 5

*Temel toplam: 50 + 6 + 200 + 1 + 30 + 30 + 5 = **322*

Ancak Üstad'ın farklı varyasyonlarla hesapladığı değerler (âyetin bağlamında şeddeli harflerin sayılma usulüne göre):

1. Şeddeli lamlar birer lam (30'ar), şeddeli mim (âyetin tamamında) iki mim sayılarak: *1324* (Risale-i Nur'un başlangıç dönemine işaret).
2. Şeddeli lamlar ve mim birer sayılarak: *1284* (Mevlâna Hâlid Hazretleri ve talebelerine işaret).
3. Şeddeli lamlar ve mim ikişer sayılarak (lamlar 60'ar, mim ilgili kısımda çift), ancak "ye" harfi (âyetin başka kısmında) sayılmayarak: *1411* (Hicrî takvime göre).

Üstad, bu son hesabı yorumlarken: "Eğer şeddeli lâmlar ve mim ikişer sayılsa, 'ye' sayılmazsa 1411 eder ki; bundan bir asır sonra zulümatı dağıtacak zâtlar ise, Hazret-i Mehdi'nin şakirdleri olabilir." buyurur. (Buradaki "bundan bir asır sonra" ifadesi, bağlama göre 1324 veya ilgili dönemden bir yüzyıl sonrası olarak yorumlanır; Hicrî 1411 yaklaşık Miladî 1990-1991 civarına denk gelir.)

Bu hesap, ebced ilminin klasik kurallarına (şedde sayma varyasyonları) dayanır ve Üstad'ın işaret ettiği mânevî tevafuklardan biridir. Duhan Sûresi'nde de benzer ebced tevafukları (zulümatın dağılmasıyla ilgili) zikredilir ve aynı rakamlara işaret eder.

*Duhan Sûresi'ndeki Benzer Tevafuk:* Üstad Hazretleri, bu ebced hesaplarını takviye etmek için Duhan Sûresi'ndeki "duman" (duhan) ve kıyamet alâmetleri temalı âyetleri (özellikle sûrenin baş kısmı ve zulmetin dağılmasıyla ilgili ifadeleri) zikreder. Duhan Sûresi'nde zulümatın (karanlıkların) izalesi ve nurun zuhuru bağlamındaki tevafuklar, Tevbe Sûresi'ndeki aynı varyasyonlarla (1324, 1284, 1411 gibi rakamlara) işaret eder. Bu, ahir zamandaki nurun tamamlanması ve karanlıkların dağılmasını remzen destekler niteliktedir.

Ebced hesabı kesin tarih belirleme değil, mânevî işaret ve tevafuk amaçlıdır; Üstad da "Allahü a'lem" diyerek ihtiyatlı yaklaşır. Amaç, âyetlerin her asra bakan küllî mânâlarını ve ahir zamandaki nurun tamamlanmasını remzen göstermektir.

*Duhan Sûresi'ndeki Tevafukun Detayı ve Tam Hesap Bağlantısı*

Üstad Hazretleri'nin yorumlarında (Şualar ve Sikke-i Tasdik-i Gaybî'den), Duhan Sûresi'nin özellikle 10. âyeti (*فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ* – "Göğün apaçık bir duman getireceği günü bekle") ve çevresindeki âyetler, ahir zamandaki zulmet (karanlık) ve duman alâmetiyle ilişkilendirilir. Bu bağlamda, sûrenin ilgili kısımlarındaki ebced tevafukları, Tevbe Sûresi 32'deki نُورَ اللَّهِ ve وَيَاْبَى اللَّهُ اِلاَّ اَنْ يُتِمَّ نُورَهُ ifadelerinin varyasyon hesaplarıyla aynı rakamlara (1284, 1324, 1411) çıkar ve nurun tamamlanmasını, karanlıkların dağılmasını remzen takviye eder.

Üstad buyurur ki (özetle): Bu tevafuklar, Mevlâna Hâlid'den Risale-i Nur'a, oradan da Mehdi'nin talebelerine uzanan bir silsile-i nuraniyeyi işaret eder. Duhan'daki "duman"ın mânevî yorumuyla, materyalist felsefenin ve küfrün getirdiği zulümatın izalesine işaret vardır.

Tüm bu ebced işarî tevafuklar, Kur'ân'ın mucizeliğini ve her asra bakan yönlerini gösterir.  (En doğrusunu Allah bilir)