Kitaplarımı karıştırdım. Aldığım notlarıma baktım. Gözüme bir anekdot ilişti. Okudum, düşündüm ve yazdım.
Eyvah !!!Eyvah!!!
"Bizler neler kaybetmişiz" acaba, "kaybettiğimiz değerlere nasıl kavuşabiliriz" dedim ,yazmaya başladım.
Eskiden köy odalarında ister tanınsın ,ister tanınmasın, misafirler ağırlanır,yedirilir, içirilir ,üç gün kadar el üstünde tutulur idi .Böylece ev sahipleri misafire ikram etmenin sevabını hem de bunun mutluluğunu hissederlerdi. Genelde gelen misafirler köy ağası olarak bilinen varlıklı zengin kişilere misafir olurdu. Bir gün ağanın evine yabancı bir kişi geldi. Misafir oldu .Üç gün bal, kaymak yedi ,içti. Üçüncü gün evin sahibi misafirden izin istedi.
Ey Tanrı misafiri .
Benim şehre gitmem lazım. Bana müsaade et .Çocuklarım seninle ilgilenirler,dedi Misafir ,"Ağam, üç gündür yiyip içtim.Benim de emeğim geçsin. Ben seyisim. Yâni at bakıcısıyım . Senin şu atına tımar edeyim. Atına su vereyim." dedi. Âğa atın ipini misafirin eline verdi .Kötü düşünceli misafir ata su içirmek için, suyun başına vardı. Aniden atın üzerine atlayıp ,atı mahmuzladı. Kaçmaya başladı. Ağa misafirin arkasından bağırıyordu.. . Ey misafir.... Ey misafir .....
"Vallahi ben senin üç gündür benim atıma göz koyduğunu bilirdim, fakat edebimden bir şey demezdim. Sen benim bu atımı götürme de ben sana başka on at vereyim", deyince , kötü düşünceli misafir "ben buna göz koydum ,başka istemem." diye cevap verdi. Ağa:" Ey misafir, sen benim atımı alıp götürmüyorsun. Bundan sonra gelecek olan misafirime göstereceğim ikramı ,iltifâtı, misafirperverliğimi alıp götürüyorsun. Sen neyi götürdüğünün farkında mısın"? dedi .
Evet...Evet, hikaye burada bitti. Giden sadece at değildi. İnsana olan güven gitti. Misafire gösterilen sevği saygı gitti. Başka başka neler gitti ...neler gitti.
Bizler değerlerimize sahip olmazsak toplumda huzur olmaz. İnsanlar birbirini aldatır. Akıllı olmak insanları kandırmak olarak algılanır, Dürüstlük olmayınca İnsanların birbirine güveni de kalmaz.
Peki kaybettiğimiz değerlere yeniden nasıl kavuşabiliriz?Cevap gayet basittir... Yaşantımızda dürüstlük olmalıdır ....
Adalet olmalıdır..... Merhamet olmalıdır.... Birbirimize karşı saygı ve sevgi olmalıdır.... İnsanımız sorumluluk duygusunu taşımalıdır... İnsanımız aynı zamanda yardımsever olmalıdır. Bu gibi değerlerimize sahip olursak "Neyimizi kaybettik" demeyiz .Aksi takdirde, misafir olup ağanın atına göz koyan şahsiyetini yitirmiş kişi konumuna düşeriz .Şair Nâbi'nin dediği gibi;
Olmuş o kadar halk-ı Cihan mekir 'de (hilede) üstâd, Kim sâbıka-ı şöhret-i şeytan unutulmuş .."
yani (günümüzün insanı hile , tuzak ve aldatmada o kadar becerikli olmuş ki, şeytanın sabıkalı şöhreti bile unutulmuş..) Mevlâ'm kötü insanların şerrinden cümlemizi korusun .
Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!