MENFEAT VE. DOSTLUK.

Mevlana Hz.  talebeleri ile gezmeye çıktı. Çok güzel ve güneşli bir gündü.Birkaç köpek yavrusunun kendi aralarında oynaştıklarını gördü.Yavru köpekler neşeli neşeli koşuyor oynuyor hiç kavga etmiyorlardı. Mevlana'nın öğrencilerinden birisi söz aldı. "Efendim: insanlar da şu hayvanlardan örnek alsalar da kavga dövüş yapmadan ömürlerini geçirseler  ne iyi olurdu", deyince Mevlana hz."Sen onların arasına bir kemik parçası at da onların dostluğunu o zaman görürsün "dedi. Hikaye burada bitti . Demek ki menfaat üzerine  kurulan dostluklar  menfaatin bittiği yerde bitiyor .

Peki "sürekli dost kalabilmeninin yolları nelerdir?Gerçek dostta aranan özellikler nelerdir. Dostlarımın sayısını nasıl artırabilirim veya düşmanlarımın sahte dostluklarından nasıl emin olabilirim."  Senin bilgini ve hayırlı amellerini artıran dost sana her gün bir altın veren arkadaşından daha hayırlıdır. Çünkü para harcandıkça biter fakat elde edilen bilgi ve güzel ahlak ve davranışlar daima seni yüceltir ve diri tutar .Kişi dostunun dini üzeredir denilmiştir. "Söyle bana dostunun kim olduğunu, söyleyeyim ben sana, kim olduğunu "....diye söylenmiştir. Kişinin dostuyla geçirdiği bir saat bir saniye gibidir ,tadına doyum olmaz. Gerçek Dost dostun da kusur aramayandır. Gerçek dost menfaat üzerine dostluğu kurmayandır.

 Çünkü kusursuz arayan veya menfaat üzerine dostluklarını devam ettiren insanlar dostsuz kalırlar. Dostluk Karşılıklı sevgi saygı ve güven üzerine kurulur. İşbirliği ve sevgi üzerine bina edilir .Sevgisini saygısını yitirenler birbiriyle dost olamazlar. Çünkü sahte dostluklar sarımsak gibi kokar.Hemen kendini belli eder,denilmiştir.
 Ümit Yaşar Oğuzcan ne kadar güzel söylemiş...
Korkar oldum, bana dostum diyenden ,
Yoksa ,yok olandan ,varsa yiyenden, 
Ne onlardan eser kaldı ne de benden ,
Beni benden etti,
 dost bildiklerim.  Dost  ve arkadaş ekmek gibi olmalı  su gibi olmalı, iyi gününde de kötü gününde de yanında olmalı ..

Bir dost kırk yılda kazanılır, 40 dakikada kaybedilir. Aslında en iyi insan başkalarıyla en iyi geçinilebilen insandır. Geçimsiz, sevimsiz, menfaatpereset insandan dost olmaz . Dostun hakikisi sen zor duruma düşünce kendini belli eder denilmiştir. Şöyle ki; "Düşenin dostu olmaz düşte görürsün 

Sen o zaman dostları düşte görürsün" denilmiştir. Dost denilince ayak kaydıran değil sen düşünce seni kaldıran kimse anlaşılmalıdır. Aşık Veysel hep hatırımıza gelir ne kadar güzel söylemiş dost, dost diye nicesine sarıldım .
Benim Sadık yârim kara topraktır. Beyhûde dolandım ,boşa yoruldum. Benim Sâdık Yarim Kara Topraktır. değerli kardeşlerim Öyleyse kara toprağa girmeden önce gerçek dostları kazanmalı, bulmalı, onlarla birlikte olmalı.... "Acaba ben  de ne kadar dostuma  dostluk yapabildim?" diyebilmeli...
Dost olun, dostça kalın.  Hepinize  dostça selam ve sevgiler.....