CAMİDE HOCA VAAZ VERİRKEN
Cemaatine soruyor okçular tepesini terkeden sahabeler kimlerdi?
Kimseden ses yok..
Tekrar etmiş..
-Okçular tepesini terk eden sahabeler kimdi?
Sonunda cemaat mensupları mahçup bir şekilde;
Bilmiyoruz hocam..demişler.
İşte o an her birimizin Beynini sarsacak, Kalbimizin titretmesini gerektirecek şu kelâmlar dökülmüş dilinden..
İnanın bunu bende bilmiyorum..! Aslında hiç kimse bilmiyor. Çünkü, bu asla İslâm tarihinde de yazmaz.
- O okçular kimdi?.. Öz çocukları da bilmez, karıları da bilmez. Çünkü Ashab-ı Kiram kimseye söylememiş, saklamış!.." (Radiyallahu Teala Anhum Ecmain..)
Hatta ve hatta yıllar sonra Cemel, Sıffın gibi hadiselerde birbirlerine ters düştükleri vakitlerde bile, ağızlarından bu konu hakkında hiçbirşey çıkmamış;
"Sen zaten Uhud'da da tepeyi terketmişlerdendin..! Yollu hiç bir şey dememişler!
Orada dahi birbirlerini hataları ile vurmamışlar.
Ya Rabbi..!
Bu nasıl bir Ahlâk.
Bizler Uhud'un aslında bir yenilgi değil zafer olduğunu yeni anladık..
Bu ne muazzam edeb.
Birbiri hakkında konuşmak için en ufak bir fırsatı kaçırmayan, hatta; Ne yani. Olanı söylüyorum, benim niyetim temiz diye nefsini aldatıp, en ufak bir fırsatı kaçırmadan, ağzından kardeşinin ölü etinin kanlarını akıtan bizlerin; buradan alacağı çok ders var.
Şu sözleri mıhlayalım gönlümüze..
Ve şeytanın bize her yaklaştığı an tekrar edelim;
Hayatında kimsenin ayıbını örtmemiş biri; Uhud Şehidi Hz. Hamza (ra)'ha, ne yüzle Fatiha okuyabilir ki.
idrâkına varalım kardeşlerim!..
Çünkü Oruç öyle bir ibadettir ki; bize anlatmak istediği en son şeydir,
İki kadın düşünün..
Çöl sıcağında oruç tutuyorlar, öyle bir hâle geliyorlar ki; susuzluktan neredeyse ölmek üzereler.
Onların bu hâli, Rasûlüllah (sav) Efendimize bildiriliyor.
Bildiriliyor da;
- Kuşu ölen çocuğa başsağlığı dileyen.
- Deve sağan kişiye; Tırnaklarını kes hayvanın canı yanmasın diyen..
- Köpek cesedinde; Ne güzel dişleri var!. güzelliğini bulacak kadar, nâif ve zârif olan Peygamberimiz (sav), o iki kadından yüz çeviriyor.
Sahâbe şaşkın.
İsrarla söylenilince, o iki kadını çağırtıyor ve kusmalarını emrediyor.
Kadınlar herkesin gözü önünde, ağız dolusu irin ve kan kusuyorlar..
Sahabe daha da şaşkın.
Bunun üzerine Peygamberimizonlara bakıp şöyle buyuruyor; "Bunlar, ALLAH ’ın helâl kıldığı şeylerden uzak durarak oruç tuttular, ama Allah’ın haram kıldığı şeylerle (gıybet ve dedikodu ile) oruçlarını açtılar. Birisi diğerinin yanına gelip oturdu ve insanların etlerini yemeye başladılar.
(Ahmed bin Hanbel/Musned)
Rabbimiz.
Şehr-i Ramazanımız bizden şikayetçi olmasın, oruç bizden şikayetçi olmasın!..
Rasulullah'ın dili ile tastiklenmiş kardeşinin ölü eti ile orucunu açanlardan olmayalım..!
Öyleki; Uhud'da, Ayneyn Tepesini terk eden okçuların isimleri Sahâbe arasında gizlendiği misâlindeki gibi, biz de birbirimizi öyle örtelim ki; bunun hürmetine ahirette, Rabbimiz (cc.cş) Hazretleri de, kimsenin bilmediği nice günâhlarımızı örtüp, açmacağını umalım!
Birbirimizi çekiştirmek, yahu olanı söylüyoruz. demek zaten gıybettir. Olmayanı söylersen iftiraolur.
Bizler öyle olgun başaklar olalım ki, Hakkanî düşünce eğsin başlarımızı..
Acaba affolundum mu.
Acaba bu imtihan başıma gelse ben ne yapardım.
Hakkında konuştuğum kişi Cehenneme girse, benim Cennette yerim mi artacak.
Rasulullah mahşerde Ümmetim!.. diye haykırırken, ben kime kusuyorumbu kini..?!" diye, kendimizi sorgulamalıyız.
Sorgulamalıyız ki;
Hz. Vahşi ile Hz. Hamza'nın, el ele tutuşarak" gireceği Cennetten, biz de bir pay umabilelim..!
Hayat kısa, yol çetin..!
Gelin, insanlara güler yüz, kendimize hüzünlü kalp ile,yalnız kendi günâhlarımıza adapte olarak; öyle büyük tevbeler, öyle güzel istiğfarlar, öyle hoş zikirler ile uğraşalım