YIL 1992. İŞTE O YILLARIN RESMİ.

Yitirmiş önemini,
İnsani değer.
Şöyle bir düşünün,
Vaktiniz varsa eğer.
VATANA küfredeni,
Olmuşuz sever.
Bundan böyle bizden,
Bir cacık olmaz.

Hani büyük ülkeydik,
Şanımız vardı.
Baksanıza üç çapulcunun,
Kesilmez ardı.
İhanet hainlik müptezellik,
Tüm yurdu sardı.
Bundan böyle bizden,
Bir cacık olmaz.

Gücümüz ancak,
Güçsüz yeter.
Yaşamda tattığımız,
Elimle keder.
Biliriz leyleğin ömrü,
Lak lak la geçer.
Bundan böyle bizden,
Bir cacık olmaz.

Kanınız yerde kalmayacak,
Kılişe sözler.
Ateş düştüğü yeri yakıyor,
Yaş döker gözler.
Tut birini vur ötekine,
Bozulmuş ezber.
Bundan böyle bizden,
Bir cacık olmaz.

Yılana niçin acırsınız,
Başını ezmek gerek.
Onu icra edecek adamda,
Mangal gibi olmalı yürek.
Terörle mücadele ölümüne olmalı,
Bitmez rica ederek.
Bundan böyle bizden,
Bir cacık olmaz. 

Bu eser 1992 yılında verdiğimiz şehitlerin anısına aynı yıl yazılmıştır.